prince_zatan

ฟู่ว ~ !

เคยคิดกันบ้างมั้ยครับ ? ว่าในหนึ่งปีเวลามันช่างผ่านไปเร็วเหลือเกิน !
ถ้าพูดถึงหนึ่งปี...มันอาจจะดูสั้นๆ
แต่ถ้าหากนับเป็นเดือนล่ะ ? ก็แค่ 12 เดือน
แล้วหากเป็นวันล่ะ ? ก็ 365 หรือ 366 วัน
เป็นชั่วโมง ? ก็ได้ 365*24 = 8760 ชั่วโมง หรือ 8784 ชั่วโมง (366 วัน)
เอาให้นานกว่านั้น ! เป็นนาทีก็จะได้ 525,600 นาที หรือ 527,040 นาที (366 วัน)
ไหนๆก็คิดเป็นนาทีแล้ว เราก็ลองคิดในส่วนของวินาทีไปด้วยเลยแล้วกันเนอะ ! ในหนึ่งปีก็จะมีทั้งหมด 31,536,000 วินาที หรือ 31,622,400 วินาที (366 วัน)
พอมาคิดเป็นแบบนี้ เออเฮ้ย !!! หนึ่งปีมันก็นานเหมือนกันนะ ตั้ง31ล้านกว่าวินาทีแน่ะ !
มันก็นานใช้ได้เลยนะ อย่างน้อยๆ คงจะไม่มีใครมานับย้อน...เออ ตอนนี้เวลาผ่านไปกี่วินาทีจากปีที่แล้วบ้าง ? ใช่มั้ยล่ะครับ ?

ทุกคนคงสงสัย นายปอมมันจะมาคิดเลขให้ดูทำไม ? มันมีอะไรพิเศษหรือ ?
ซึ่งจริงๆก็เปล่าอ่านะ นายปอมก็แค่อยากจะมาบอกว่า ภายในหนึ่งปีที่ผมใช้ชีวิตผ่านมา
ล้วนแต่พบเจอแต่เรื่องราวที่หลากหลาย
หลายคนอาจจะจำไม่ได้ ว่าหนึ่งปีที่แล้วเรากำลังทำอะไรอยู่
แต่สำหรับนายปอมแล้ว...กลับจำได้อย่างแม่นยำ !

31,536,000 วินาทีที่แล้ว หรือ วันที่ 14 พฤศจิกายน พ.ศ.2551 (ปีที่แล้ว)
มันเป็นเดทแรกสำหรับคนสองคน
พวกเขานัดเจอกันที่บริเวณB2S ใน CTW
จังหวะแรกที่ฝ่ายชายเจอ เขาพบกับสาวแว่นคนหนึ่งกำลังยืนดูหนังสือ
เธอไว้ผมสั้น สวมหูฟังแบบเฮดโฟน ใส่เสื้อยืดกางเกงยีนส์ บวกกับรองเท้าผ้าใบ
พอลองมาย้อนดูชายหนุ่ม เขากลับแต่งตัวมาแบบเต็มยศ
เป็นเสื้อนักศึกษาแขนยาว+เสื้อแจ็ตเก็ตแขนยาวสีเขียวเข้มคล้ายสูท กางเกงยีนส์ รองเท้าหนัง

ถ้าหากพูดถึงเดทแรกของคู่หนุ่มสาวทุกคน แน่นอนว่าก็ต้องไปเดินเล่น ดูหนัง กินข้าว ฟังเพลงด้วยกัน
แต่สำหรับคนคู่นี้...เขาทำอะไร ?
พวกเขาไปเดินดูงานกันพลา...และนั่งกินฮะจิบัง
และสิ่งหนึ่งที่ฝ่ายหญิงทำให้ฝ่ายชายประทับใจ นั่นก็คือ...การที่ได้เดินกินไอติมโคนเดียวกัน พูดคุยกัน
ซึ่งน่าเสียดาย ที่ฝ่ายชายจำเป็นต้องไปเรียน และฝ่ายหญิงต้องไปทำธุระต่อ

แต่ถึงกระนั้นเอง ฝ่ายชายก็ยังจะนั่งรถเมล์ไปส่งฝ่ายหญิงจนถึงเซ็นทรัลลาดพร้าว ก่อนจะลงรถไปยังมหาลัย
จังหวะที่ลงรถมา เหมือนมีอะไรดลใจให้คนทั้งสองหันมามองหน้ากัน
ฝ่ายชายเงยมามอง ฝ่ายหญิงหันหน้าออกมามองทางหน้าต่าง...และยิ้มให้กัน

เมื่อรถเมล์ออกตัวไป ข้อความหนึ่งถูกส่งเข้ามายังมือถือของฝ่ายชาย
และชายหนุ่มก็เผยรอยยิ้มออกมา พร้อมทั้งส่งข้อความตอบกลับไป

ใช่ครับ ! วันนั้นเป็นวันที่นายปอมได้คบกับสาวแว่นเป็นแฟน
จวบจนระยะเวลาผ่านมาอย่างรวดเร็วยิ่งยวด หนึ่งปีก็ผ่านไปไวเหมือนโกหก (หกก็เช็ดสิ !)
นายปอมก็อยากบอกกับสาวแว่นว่า...ขอบคุณที่คอยอยู่เคียงข้างกันมาตลอด ที่คอยอยู่ดูแลกัน ไม่ทิ้งกันไปไหน
ไม่ว่ายังไง...เธอก็เป็นคนเดียวที่อยู่ในใจของนายปอมตลอดนะ
และจะขอสัญญาว่า จะอยู่ดูแลเธอและเป็นคนดีแบบนี้ไปตลอดนะครับ

ปล.จริงๆแล้ว ไม่เคยบอกรักสาวแว่นผ่านทางบล็อกเลย
แต่ก็เอาเป็นว่า...วันนี้ปอมขอแล้วกัน 555+

"รักสาวแว่นนะครับ !!!"

และเอนทรี่นี้...นายปอมคิดว่า วันที่ 14 พ.ย.53 คงจะได้กลับมาอีกรอบ (แน่นอน !)